ُُُُُُُELASTI GIRLS

elastigirls — Mon, 03 Aug 2009 07:39:01 GMT

شلام خوفی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خب بالاخره طلسم شکست ومن اومدم اینترنت

خیلی دلم برای شما دوستاي گلم تنگ شده بود

ولي خب بلاخره اومدم با يه آپ تازه

من صداي تپش باغچه را مي شنوم

و صداي پر و خالي شدن آينه را

روي بهتي از شب

و نگاهي در فراسوي افق هايي دور

و صدايي مثل تنهايي آب

و سكوتي

پر خروش از وزش چلچله ها

دل بي تاب مرا ميشكند

...

من تو را ميبينم

آن بالا

از همه زيباتر...از همه تنها تر

مي درخشي آرام

و من اين پايينم

در فراموشي يك قطره آب

و دگرگوني يك پنجره از خاطره ها

غوطه ورم...من تو را مي بينم

...

آسمان نزديك است

بال هايم كو؟

من پر از تاب و تبم

من پر از شوق رسيدن هستم

و تو ان بالايي

مي درخشي آرام

از همه زيباتر...از همه تنها تر

آسمان دل من مال خودت

elastigirls — Tue, 28 Oct 2008 17:14:18 GMT

سلام سلام سلام سلام

خب خب بريم سر اصل مطلب

خبر خوش !!!!!

عروسي! عروسي! عروسي عموم بود

خيلي خوش گذشت هاها ها

خلاصه آماده شديم ورفتيم سالن

حلا بگو توي سالن چي شد ...

هيچي ديگه اين قدر رقصيديم كه مرديم

من ضد حال خوردم مثل هميشه

كفش هايي كه خريده بودم نمي دونم يك دفعه چي شد كه توي دوشب كوچيك شدن

.چون جلوشون باز بود من نمي تونستم راه برم از

يك طرف هم كه كسي نمي تونست منو با آهنگ اركس بگيره

خلاص كفشامو با كفش هاي عمم عوض كردم

خلاصه خستتون نكنم شب از پادرد مردموتا صبح نخوابيدم

خب اين هم از خبر خوب خودمونيم ها تركيدي از فضولي

خب مطلبام ته كشيد

ولی حالا به خاطر این که زیاد حرف نزنم این رو بخونین جالبه

به تعداد شبها روز وجود دارد و طول شب
و روزها هم در چرخه یک سال مساوی
است. حتی سعادتمند ترین زندگی ها هم
نمی تواند بدون کمی تاریکی سپری شود
و کلمه شادی اگر با اندوه به تعادل نرسد
بی معنی خواهد بود.

«تصویر آرامش»

پادشاهی جایزه بزرگی برای هنرمندان گذاشت که بتوانند به بهترین شکل آرامش را تصویر کنند. نقاشان بسیاری آثار خود را به قصر فرستادند. آن تابلوها تصاویری بودند از جنگل به هنگام غروب، رود های آرام، کودکانی که در خاک می دویدند، رنگین کمان و قطرات شبنم بر گلبرگ گل سرخ.
پادشاه تمام تابلوها را بررسی کرد. اما سرانجام فقط دو اثر را انتخاب کرد. اولی تصویر دریاچه آرامی که کوههای عظیم، آسمان آبی را در خود منعکس کرده بود، در جای جایش می شد ابرهای کوچک و سفید را دید و اگر دقیق نگاه می کردند در گوشه چپ دریاچه خانه کوچکی قرار داشت، پنجره اش باز بود و دود از دودکش آن بر می خواست.
تصویر دوم نیز کوهها را نمایش می داد، اما کوهها ناهموار بود، قله ها تیز و دندانه ای بود، آسمان بالای کوهها به طور بی رحمانه ای تاریک بود و ابرها آبستن آذرخش،گرگ و باران سیل آسا بود. این تابلو با تابلوهای دیگر هیچ هماهنگی نداشت. اما وقتی آدم با دقت به تابلو نگاه می کرد در بریدگی صخره ای، جوجه پرنده ای را می دید، آنجا در میان غرش وحشیانه طوفان، جوجه گنجشکی آرام نشسته بود.
پادشاه درباریان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده مسابقه بهترین تصویر آرامش، تابلوی دوم است. بعد توضیح داد که: آرامش آن چیزی نیست که در مکانی بی سر و صدا، بی مشکل، بی کار سخت یافت شود، چیزی است که می گذارد در میان شرایط سخت، آرامش در قلب ما حفظ شود، این تنها معنای حقیقی آرامش است

elastigirls — Mon, 15 Sep 2008 20:16:57 GMT

سلام خوفین ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

می دونین گفتم این با به جای مطلب یا شعر یه کم از خودم بگم

خب شروع میکنیم

می دونی من کجام ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نمی دونین؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خب معلومه دیگه خونمون

بالا خره از مسافرت برگشتیم

جاتون خالی کل ایران رو یه دور قمری زدیم از شمال تا جنوب

خیلی خیلی خوش گذشت

حالا بزار برم سر اصل مطلب

آی.... دیروز روز عالی بود جاتون خالی بود

به مناسبت بازگشت من از مسا فرت

دوستام امدن خونمون کلی گفتیم وخندیدیمو رقصیدیم

بعد زد به سرمون چراغارو خاموش کردیم وقرص استامینوفن

خوردیم ورفتیم هپروت .هپروتی بود ها... جاتون خال خیلی خوش گذشت

ولی یه ضد حال هم داشت

از صدای ضبط ما همسایه های بی جنبه اومدن اعتراض

ماهم مجبور شدیم بساطو جمع کنیم

به این میگن ضد حال اساسی

ولي اشكال نداره مهم اينه كه خوش گذشت

حالا يه خبر خيلي توپ دارم

البته براي خودم كه خيلي خوبه شمارو نمي دونم

ولي يه خبر بد هم دارم بايد تا آپ بعدي صبر كنين تا بعدآ بهتون بگم

elastigirls — Sat, 09 Aug 2008 05:46:18 GMT

ماه من غصه چرا؟!
آسمان را بنگر، که هنوز بعد صدها شب و روز، مثل آن روز نخست
گرم و آبی و پر از مهر، به ما می خندد!
یا زمینی را که، دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت!
بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید
و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت
تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست!
ماه من غصه چرا؟!
تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست!
ماه من! دل به غم دادن و از یأس سخن ها گفتن کار آن هایی نیست که خدا را دارند...
ماه من! غم و اندوه، اکر هم روزی، مثل باران بارید،
یا دل شیشه ای ات، از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست،
با نگاهت به خدا، چتر شادی وا کن
و بگو با دل خود، که خدا هست، خدا هست!
او همانی است که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد...
او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد، همه زندگی ام، غرق شادی باشد
ماه من!
غصه اگر هست، بگو تا باشد!
معنی خوشبختی، بودن اندوه است...!
این همه غم و غصه، این همه شادی وشور،
چه بخواهی و چه نه! میوه یک باغند،
همه را با هم و با عشق بچین...
ولی از یاد مبر؛
پشت هر کوه بلند، سبزه زاری است پر از یاد خدا!
و در آن باز کسی می خواند

که خدا هست، خدا هست و چرا غصه؟! چرا؟

elastigirls — Fri, 04 Jul 2008 19:55:18 GMT

سلام سلام سلام سلام

خوب هستین

ای من هم خوبم

ازآپ قبلی حالم بهتره

راستش خیلی وقت بود دنبال یه قالب قشنگ برای وبم بودم

حالا پیداش کردم نظر شما چیه این قالب بهتره یا قبلی ؟؟؟؟؟؟؟؟

حالا برای این که حالم بهتر بشه وبیشتر پیش شما با شم ای شعر هم مینویسم

امیدوارم حوصله کنی وته ته شو بخونی

کاش می شد سرزمین عشق را
در میان گامها تقسیم کرد
کاش می شد با نگاه شاپرک
عشق را بر آسمان تفهیم کرد
کاش می شد با دو چشم عاطفه
قلب سرد آسمان را ناز کرد
کاش می شد با پری از برگ یاس
تا طلوع سرخ گل پرواز کرد
کاش میشد با نسیمشامگاه
برگ زرد یاس ها را رنگ کرد
کاش می شد با خزان قلبها
مثل دشمن عاشقانه جنگ کرد
کاش میشد در سکوت دشت شب
ناله غمگین باران را شنید
بعد دست قطره هایش را گرفت
تا بهار آرزو ها پر کشید
کاش می شد مثل یک حس لطیف
لا به لای آسمان پر نور شد
کاش میشد چادر شب را کشید
از نقاب شوم ظلمت دور شد
کاش می شد از میان ژاله ها
جرعه ای از مهربانی را چشید
در جواب خوبها جان هدیه داد
سختی و نامهربانی را ندید
کاش میشد با محبت خانه ساخت
یک اطاقش را به مروارید داد
کاش می شد آسمان مهر را
خانه کرد و به گل خورشید داد
کاش میشد بر تمام مردمان
پیشوند نام انسان را گذاشت
کاش می شد که دلی را شاد کرد
بر لب خشکیده ای یک غنچه کاشت
کاش میشد در ستاره غرق شد
در نگاهش عاشقانه تاب خورد
کاش می شد مثل قوهای سپید
از لب دریای مهرش آب خورد
کاش میشد جای اشعار بلند
بیت ها راساده و زیبا کنم
کاش می شد برگ برگ بیت را
سرخ تر از واژه رویا کنم
کاش میشد با کلامی سرخ و سبز
یک دل غمدیده را تسکین دهم
کاش میشد در طلوع باس ها
به صنوبر یک سبد نسرین دهم
کاش میشد با تمام حرف ها
یک دریچه به صفا را وا کنم
کاش میشد در نهایت راه عشق
آن گل گم گشته را پیدا کنم

اه اه بازم اين بلاگفا قاطي كرده دوستاي گلم بايد ببخشن وقتي ميخوام برم براي دوستام نظر بدم با اين كه همه ي موارد رو كامل ميكنم مينويسه ((ورود متن نظر الزاميست )) بالا خره دوستاي گلم ناراحت نشن فكر نكنيد كه من نمي خوام بيام من ميام اما نمي تونم نظر بدم نمي دونم سايد هم مشكل از كامپيوتر منه به هر حال بايد ببخشيد

elastigirls — Fri, 13 Jun 2008 12:38:18 GMT

شايداينچنين بايد بنويسم بنويسم تاسكوت رابشكند

تاشايدكمي ازعقده هاي دلم خالي شود

چراكسي نميفهمد؟چرامردم نميفهمندكه من پرازغمم؟

بايدبنويسم تا آن را به همه نشان دهم بايد همه بدانندتا برايم دلسوزي كنند

بايد براي غرورشكسته شده ي من عزا بگيرند آن هاآن را كشتند

بايد رفت بايد رفت وتنها ماندوكوچه هاي بي كسي پرازاندوه را تنها پيمود

شايد اينچنين بهتربودشايدبايد گفت تا دلت خالي شد

آنقدرپرم كه توان نوشتن ندارم

چگونه غصه ام رابرايت بنويسم وقتي نوشتن من فايده اي ندارد

كاش اينجا بودي تا برايت مي گفتم غصه ام رااشكهايم رافقط براي تو آزادميكنم

ميخواهم همه بفهمند ديوانه شده ام ديگر طاقت ندارم ديگر نمي توانم آرام باشم ديگر

نميتوانم آسوده خاطر باشم اين چه كاري است كه دارند ميكنند؟

آيا واقعا اين حق من است؟ ايا واقعا اين غربت و نابودي حق من است؟

چقدر بيرحمانه چه بگويم نميتوان آن ها را بيان كرد

فقط تورا دارم

آيا به من راهي ميدهي تا در قلبت خانه اي سازم ودر آن تنها بمانم؟

نميدانم......

elastigirls — Sat, 31 May 2008 19:53:18 GMT

اگر روزی دلم گرفت یادم باشد

که خدا با من است،

که فرشته ها برایم دعا میکنند،

که ستاره ها شب را برایم روشن خواهند کرد

یادم باشد که قاصدکی در راه است،

که بهار نزدیک است،

که فردا منتظرم می ماند،

که من راه رفتن می دانم و دویدن،

و جاده ها قدم هایم را شماره خواهند کرد

اگر روزی دلم گرفت یادم باشد

که خدای من اینجاست همین نزدیکیها،

و من، تنها نیستم

elastigirls — Sat, 10 May 2008 06:43:02 GMT

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت.فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا

هر بار به فرشتگان این گونه میگفت:می آید من تنها گوشی هستم که غصه هایش را

میشنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه میدارد.

سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درختان دنیا نشست.

فرشتگان چشم به لبهای او دوختند.گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود:با من

بگو از انچه سنگینی سینهء کوچک توست!!!

گنجشک گفت:لانهء کوچکی با هزار آرزو داشتم و ارامگاه خستگی هایم و سر پناه بی

کسی ام.ولی تو همان را هم از من گرفتی! این طوفان بی موقع چه بود که زندگی

مرا به نابودی کشاند ؟چه میخواستی از لانهء محقرم؟ کجای دنیا را گرفته بود؟؟؟؟

سنگینی بغض راه بر کلامش بست.سکوتی در عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه

سر به زیر انداختند.

خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود خواب بودی باد را گفتم تا لانه ات را واژگون

کند.آن گاه تو از کمین مار پر گشودی ....

گنجشک خیره بر خدایی خدا مانده بود.

خدا گفت:چه بسیار بلاها که به واسطهء محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی

ام بر خاستی....

اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود ناکاه چیزی در درونش فروریخت و هاهای

گریهایش ملکوت خدا را پر کرد.

elastigirls — Mon, 14 Apr 2008 11:50:18 GMT

سلام باید ببخشید خیلی وقته نیومدن اخه کیبردم خراب شده بود

حالا اومدم تلافی کنم تلافی اون روز هایی که نبودم

من اینجا به دنبال یک چیز با ارزش می گردم

شاید کمی شوق..

قطره ای آب...

لمحه ای اشک...

نگویید که اینجا کویر است...

دلم می گیرد!

کسی مرا خوشامد نمی گوید؟!!

چرا خوشامد می گوید ها ها ها

نه نترسید سرم به جایی نخورده ولی خیلی خوشحالم

شارژ شارژ

elastigirls — Mon, 17 Mar 2008 10:11:11 GMT

دلم برای کسی تنگ است

که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد

کسی که زیبایی کلامش مرا در عشقش غرق می کند

کسی که قلب من برای داشتنش عمرها صبر می کند.